Asset Publisher
ochrona lasu
Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.
Dobra znajomość procesów zachodzących w środowisku leśnym oraz stały monitoring jego stanu pozwalają leśnikom szybko rozpoznawać zagrożenia i reagować, zanim wpłyną one negatywnie na kondycję drzewostanów. Każdego roku prowadzone są liczne działania, których celem jest utrzymanie trwałości lasu i wzmacnianie jego naturalnej odporności.
Rodzaje zagrożeń
Zagrożenia dla lasu dzielimy na trzy główne grupy:
1. Biotyczne
Są to czynniki żywe, takie jak:
- owady szkodliwe,
- grzyby patogeniczne,
- roślinożerne ssaki.
2. Abiotyczne
To głównie ekstremalne zjawiska pogodowe:
- silne wiatry,
- intensywne opady śniegu i deszczu,
- skrajne temperatury.
3. Antropogeniczne
Czyli wynikające z działalności człowieka, m.in.:
- pożary,
- zaśmiecanie lasów,
- zanieczyszczenia przemysłowe.
Specyfika lasów Nadleśnictwa Łuków
Ze względu na przewagę monokultur sosnowych, lasy są szczególnie wrażliwe na gradacje szkodliwych owadów i choroby grzybowe infekujące duże powierzchnie drzewostanów.
Atutem jest natomiast brak bliskiego sąsiedztwa większych miast, co ogranicza skalę szkód wynikających z presji człowieka (śmieci, dewastacja, pożary).
Funkcje ochronne lasów
Na podstawie zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska 5549,30 ha lasów otrzymało status lasów ochronnych.
Zagrożenia szczegółowe
Szkodliwe owady
W ostatnich latach największe zagrożenie stanowiły m.in.: brudnica mniszka, kornik ostrozębny, kornik drukarz i szeliniak sosnowiec.
Nadleśnictwo prowadzi całoroczne obserwacje drzewostanów oraz zabiegi ochronne.
Stałym problemem pozostaje szeliniak sosnowiec, niszczący młode uprawy. Na ok. 100 ha prowadzi się zwalczanie mechaniczne – najskuteczniejsze okazuje się zbieranie chrząszczy z krążków sosnowych i rowków chwytnych.
Szkody powodowane przez zwierzynę
Największe szkody występują na uprawach i w młodnikach, gdzie zwierzyna kopytna zgryza lub uszkadza sadzonki. Stosowane metody ochrony mechanicznej to m.in.:
- grodzenie upraw,
- pakułowanie (ochrona pąka szczytowego wełną owczą) – szczególnie skuteczne w przypadku jodły, dębu i klonu.
Zaśmiecanie lasu
Mimo położenia z dala od dużych aglomeracji, problem zaśmiecania lasów narasta. Nadleśnictwo regularnie sprząta:
- parkingi leśne,
- rowy przy drogach,
- miejsca nielegalnego wywozu odpadów.
Śmieci nadal pozostawiają m.in. turyści, rolnicy czy osoby dojeżdżające do pracy. Zdarza się również, że odpady są podpalane, co drastycznie zwiększa ryzyko pożarów. Z roku na rok rosną koszty ponoszone na oczyszczanie lasów.
Ochrona przeciwpożarowa
Lasy Nadleśnictwa zaliczone są do II grupy zagrożenia pożarowego.
Sposoby i organizacja zabezpieczenia pożarowego lasów Nadleśnictwa:
System obserwacji przeciwpożarowej.
- System obserwacji przeciwpożarowej
- Naziemne patrole przeciwpożarowe
- Patrole lotnicze
Nadleśnictwo Łuków jako jednostka organizacyjna Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe stanowi część systemu alarmowo-dyspozycyjnego Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie, tworząc w nim punkt alarmowo-dyspozycyjny (PAD).
Nadleśnictwo Łuków posiada opracowany dokument pt. „Sposób postępowania na wypadek powstania pożaru lasu”. Jest on jednym z podstawowych dokumentów wyposażenia PAD Nadleśnictwa, zawierającym plan alarmowania oraz wykaz sił i środków do operacyjnego zabezpieczenia Nadleśnictwa.
Główną przyczyną pożarów jest nieostrożność i umyślne podpalenia. W 2024 r. odnotowano 2 pożary o łącznej powierzchni 0,62 ha.
